Kalendarz » Halinów

    Brak wydarzeń.

321.B. Wiktoria Jurkowska 14 lat

1 stycznia 2016, Halinów

Polska

województwo mazowieckie/ powiat minski/ gmina Hakinów/ Okuniew

 

kategoria wiekowa 14 lat II gimnazjum

 

Zespół Szkolno-Przedszkolny Gimnazjum w Okuniewie   
opiekun - nauczyciel Katarzyna Noszczak

 

LEGEDA O POWSTANIU OKUNIEWA

 

W czasach, kiedy światem władali królowie, a dzielni rycerze ratowali piękne księżniczki i zabijali smoki, smutny mężczyzna przemierzał samotnie świat. Spotykał na swej drodze wielu zajętych własnymi troskami ludzi, którzy nie dostrzegali, co go trapi.

Człowiekiem był wrażliwym, honorowym i pomocnym. Ponad wszystko przedkładał szczęście innych ludzi, zapominając o pielęgnowaniu własnego. Wędrował więc po świecie, pomagając wszystkim, którzy tego potrzebowali. Z każdym wschodem słońca świetlisty promień okalający jego zadumaną twarz przynosił mu ogrom nadziei na uszczęśliwienie kolejnego człowieka. Piękno letnich dni sprzyjało wędrówkom oraz dodawało mu sił, motywacji i rozbudzało ambicje .

Pewnego dnia poczuł się jednak bardzo zmęczony i samotny. Zapragnął osiąść gdzieś na stałe.

- A więc dziś udam się w poszukiwaniu ludzi, którzy żyją równie samotnie jak ja - pomyślał i ruszył w drogę

Ochoczo przemierzał pola i łąki z nadzieją napotkania kogoś podobnego do siebie. Niespodziewanie nad jego ociekającym potem czołem ukazał się ogromny cień. Pospiesznie zwrócił wzrok ku górze. Prowadzący go przez trawy promyk słońca odebrał mu na dłuższą chwilę wzrok. Chwilę później poczuł na swoim barku delikatny uścisk, porównywalny do ukłucia ostrymi nożami. Jęknął z zaskoczenia i bólu jednocześnie. Na jego ramieniu siedział orzeł. Zmieszany starał się pozbyć ciążącego mu zwierzęcia. Ptak zatrzepotał delikatnie skrzydłami, rozluźnił uścisk swych szponów i odrzekł pospiesznie :

- Nie bój się mnie, jestem tu, żeby ci pomóc!

- Ty przemawiasz ludzkim głosem? Czyżbym oszalał?

- Nie, nie oszalałeś. Przyczyną tego, że mogę się teraz z tobą porozumiewać jest dar od Boga. Jestem jego posłańcem, poszukuję ludzi takich jak ty. Obserwuję twoje czyny od dłuższego czasu i dostrzegam, że jesteś dobrym i uczynnym człowiekiem. Mogę bez problemu odczytywać twoje intencje. Chcę ci pomóc zrealizować marzenia. I znalazłem na to sposób.

- Dar od Boga? Nieprawdopodobne! A więc przybywasz do mnie, aby rozświetlić moją smutną duszę? Rozwiać wątpliwości kłębiące się w mojej głowie? Czy może towarzyszyć mi w moich zmaganiach ? - dopytywał z niedowierzaniem i dodał:

- Dla mnie ważne jest tylko uszczęśliwianie innych, to zawsze było i jest sensem mego życia!

- Nie musisz niczego mówić, wiem o tobie wszystko. Czuwałem nad tobą, gdy pomogłeś zapłakanej dziewczynce opatrywać zranione kolano. Widziałem, jak odnalazłeś zagubioną zabawkę napotkanego chłopca, jak niosłeś ciężkie tobołki starszej kobiety i dodawałeś otuchy człowiekowi doświadczonemu przez los!

Pamiętam każdego, którego uszczęśliwiłeś. Wiem, że dziś poszukujesz kogoś, przy kim mógłbyś odpocząć, podzielić swe radości i smutki. Pamiętaj: dobro zawsze powraca! Teraz nadszedł czas, aby wszystkie twoje uczynki powróciły do ciebie. Już nigdy nie będziesz cierpiał z powodu samotności!

- Co planujesz ?

- Powiadasz, że uszczęśliwia cię czynienie dobra? To bardzo szlachetne. Wiedz, że dawno nie napotkałem na swej drodze kogoś tak oddanego swoim ideom jak ty. Zasługujesz na wyjątkową nagrodę. A więc na twoją cześć powstanie nowa osada. Stanie się ona domem dla ludzi, którzy od ciebie pomoc uzyskali oraz dla tych, którzy dzięki twym radom, pomoc nieść zaczęli!

Wypowiadając te słowa orzeł, wzniósł się do lotu i obwieszczając swoje postanowienia, począł krążyć po niebie. Ludzie, widząc krążącego nad puszczą orła, z zaciekawieniem podążali w jego kierunku. W ten sposób dotarli na piękna polanę, którą przecinała niewielka rzeczka o kryształowo czystej wodzie z mnóstwem ryb. Na środku polany spotkali siedzącego przy ognisku tajemniczego człowieka z którego twarzy emanowały dobroć i spokój. Urok tego miejsca sprawił, że ludzi ci postanowili tu osiąść na stałe.

Tak oto Stanisław Okuń stał się założycielem grodu, które na jego cześć nazwano Okuniewem. Osada prężnie zaczęła się rozwijać, a serdeczność, wyrozumiałość, troska i miłość na zawsze zamieszkały wśród jej mieszkańców.

 

Oddaj swój głos:
(519)
()

Konkursy » Polska

(58)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Szanowni Laureaci, szanowni Państwo, poniżej do pobrania dyplomy i podziękowania   nagrody dla Laureatów zostana...
(128)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Protokół Jury „Polskie bajanie”, czyli II edycja międzynarodowego konkursu „Bajka i legenda świata w życie...
(53)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Polska województwo pomorskie/ powiat słupski/ gmina Słupsk Lubuczewo   kategoria wiekowa dorosły Dom Pomocy...