Polska: Zakopane

Marek Różycki jr

Salon słowa

Marek Różycki jr (ur. 2 stycznia 1956 roku w Zakopanem) – polski dziennikarz, autor artykułów o tematyce kulturalnej i społecznej, specjalizujący się w przeprowadzaniu wywiadów, felietonista, krytyk literacki, poeta i prozaik.

Tyle suche dane, a teraz pozwalam sobie przedstawić człowieka wrażliwego, cierpiącego katusze w tym nowym świecie pełnym reguł rynku, wyścigu szczurów i innych plag nowoczesności.

 

Czy łatwo w nim żyć człowiekowi wychowanemu w troskliwej rodzinie, w ciszy domowych pieleszy w zakopiańskiej willi? Odpowiedź musi być negatywna.

Swe smarkate lata spędził w Zakopanem, u boku swego ojca Marka Róźyckiego (seniora) i profesora Karola Kłosowskiego. Matka wpajała mu wszelkie zasady dobrego wychowania, ojciec kształcił w nim przyszłego dobrego dziennikarza. A wszystko to w scenierii Tart, a potem wielkomiejskiej stolicy z jej sposobem na życie i przeżycie.

est synem Marka Różyckiego seniora (1922–1995, dziennikarza starego Życia Warszawy). W roku 1974 rozpoczął studia polonistyczno-kulturoznawstwcze na Uniwersytecie Warszawskim, w roku 1978 uzyskał dyplom magisterski (specjalizacja: kulturoznawstwo).

W tak doborowym towarzystiwe i mając tak dobrych nauczycieli musiał sie rozwijać i musiał ujawnić się jego talent.

Przez lata siedemdziesiate aż po początek lat osiemdziesiątych związany był z działem krytyki w LITERATURZE, NOWYM WYRAZIE, RADARZE, ŻYCIU LITERACKIM CZY W MIESIECZNIKU LITERACKIM. Chętnie zapraszany do pisania i oceniania innych. Z przyjemnością drukowano jego felietony, wiersze czy eseje literackie.

W tym czasie był także kierownikiem działu literackiego w Tygodniku Kulturalnym (był asystentem redaktora naczelnego). Wzorems wego ojca nigdy nie zrezygnował z pisania i pisał felietony do wspomnianej już prasy kulturalnej a przy tym jeszcze do Kultura i Ty (będąc równocześnie redaktorem w tym miesięczniku). 

Jego umiejetności były cenione przez czytelników i doceniane przez innych dziennikarzy. Został zaproszony do współorganizacji Tygodnika Ilustrowanego Magazyn TIM. Odpowiadała za dział kultury, literatury i sztuki. Następnie współpracował przy powstawaniu Magazynu PAN. Także skupiając swa uwagę na kulturze, literaturze. Lata dziewięćdziesiąte to już członek kolegium redakcyjnego miesiecznika SCENA. Tu pełnił także funkcję zastępcy redaktora naczelnego. 

 

Jego felietony mozna było czytać w Szpilkach, Przeglądzie Tygodniowym, w Urodzie czy Kobiecie i Życie czy w Zielonym Sztandarze.

 

Cytując za Wikipedią "Od 1998 pracuje jako dziennikarz "wolny strzelec". Pisze felietony, publikuje teksty i wywiady w czasopismach: Uroda, Szpilki, Kobieta i Życie, Przegląd Tygodniowy, magazyn ONA, Poradnik Domowy – także pod pseudonimem Andrzej Monkiewicz – specjalizując się w wywiadach i felietonach. Do stycznia 2004 był felietonistą Zielonego Sztandaru (cykle: Wakacje z Marszałkiem, Potyczki z władzą , Życie pod wulkanem oraz Felietony radiowe). Współpracuje też z prasą polonijną, między innymi: Panoramą Polską (Kanada), Gwiazdą Polarną, Polskim Expressem, Orłem Białym i Relaxem (Stany Zjednoczone), Kurierem Zachodnim (Australia), Spod Znaku Afrodyty (Grecja), Tygodnikiem Wileńszczyzny (Litwa / Wilno), Magazynem Wileńskim (Litwa / Wilno) i innymi. Od 2013 roku stale współpracuje z Polskim Radiem Edmonton w Kandzie. W latach 1984–1988 oraz 2003–2005 pisał teksty felietonów dla programu Bogdana Fabiańskiego Rozmowy przy muzyce po północy nadawanego w Programie I Polskiego Radia...".

Jego dusza poety została doceniona na łamach Nowego Wyrazu, II nagroda w  Warszawskiej Jesieni Poetyckiej (wiersz Nieocalony) w roku 1977, II nagroda w ogólnopolskim konkursie im.Jana Papugi na opowiadanie o miłości. Wydawnictwo GLOB opublikowało w 1987 roku w tomiku nagrodzonych wierszy pt. Kawałek solonego drewna (ISBN 83-7007-109-0 opowiadanie "Licytacja".

 

Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

Taka osobowość i dziennikarska perfekcja znalazła swoje miejsce w pracach na rzecz społeczeństwa. Udzielał się jako sekretarz kapituły Nagrody Literackiej im.St.Pietaka. Pełnił funkcję sekretarza programowego w Hybrydach - organizator Ośrodka Dyskusyjnego - Od Siwaka do Bujaka.  

 

 dalej za Wikipedią:

  • Rozdział "Studencki Ośrodek Dyskusyjny 'Hybrydy': Od Siwaka do Bujaka" w książce: Hybrydy 50 lat! Zawsze piękni, zawsze dwudziestoletni! (str. 75–95 wraz ze zdjęciami; Fundacja Universitatis Varsoviensis).
  • Karnawał w Sodomie, Wydawnictwo internetowe e-bookowo – 2011; www.e-bookowo.pl ISBN 978-83-62480-19-7
  • Karnawał w Sodomie, Wydawnictwo Pisarze.pl 2011 – zbiór krótkich form-impresji, humoresek, prowokacji, ponadczasowych felietonów, "obrazków rodzajowych" ISBN 978-83-63143-00-8
  • Noce bez czułości, Oficyna Wydawnicza Movex, 1999 i 2002 – zbiór krótkich form-impresji, humoresek, prowokacji, ponadczasowych felietonów ISBN 83-7161-023-8
  • Gwiazdy w oczach czyli Hollywood po polsku – (zbiór rozmów z wybitnymi aktorami, satyrykami, piosenkarzami + felietony), Wyd. Libra, 1992, ISBN 83-85005-62-5
  • Koszt doskonałości (+ felietony), Oficyna Wydawnicza SPAR, 1993, ISBN 83-85359-53-2
  • Wisłocka w pigułce (+ felietony obyczajowe), Oficyna Wydawnicza Szczepan Szymański, 1996, ISBN 83-86469-12-9
  • Autor rozdziału "Koniec świata z tym chłopem" w książce Michaliny Wisłockiej: Sukces w miłości, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1993, ISBN 83-85249-24-9

Odznaczenia

  • Zasłużony Działacz Kultury,
  • Złota Odznaka Zrzeszenia Studentów Polskich,
  • Krzyż Zasługi..."

 

Na portalu można przeczytać Jego felietony, wywiady ...

http://www.egminy.eu/newsy,czytaj/624/cholerny-terror-szczescia.html

http://www.egminy.eu/newsy,czytaj/603/ewa-demarczyk-73-urodziny-najwiekszej-z-wielkich-czyli-gdzie-odlecial-czarny-aniol.html

http://www.egminy.eu/newsy,czytaj/606/bieg-przez-plotki.html

http://www.egminy.eu/newsy,czytaj/607/porazajaca-sila-wdziecznosci.html

http://www.egminy.eu/newsy,czytaj/620/janusz-gajos-pancerny-wrazliwiec.html